Zich onzeker voelen over zijn neus was iets wat hij voortdurend deed. Men plaagde hem vanwege de vorm die uitstak, de vreemde hoek en het feit dat zijn neus te groot leek voor zijn gezicht terwijl hij opgroeide. Mensen waren in zijn jeugd niet bepaald vriendelijk tegen hem.
Het maakte niet uit hoe stijlvol hij zich kleedde of hoe zorgvuldig hij zijn haar verzorgde – hij geloofde altijd dat zijn neus het meest dominante kenmerk van zijn uiterlijk was. Tijdens gesprekken hield hij zijn hoofd afgewend, vermeed foto’s en droeg overal een onuitgesproken gevoel van nervositeit met zich mee.
Op 23-jarige leeftijd besloot hij dat het tijd was voor een verandering. Na maanden van onderzoek, consultaties en sparen bereikte hij eindelijk een punt waarop hij zich goed voelde in zijn eigen huid, wat hem uiteindelijk leidde tot een neuscorrectie.
Het herstel was geen eenvoudig proces. Al deze symptomen kwamen voor: zwelling, pijn en tijd van alleen herstellen.