Άρχισε να κρύβεται. Απέφευγε τους καθρέφτες, τα καπέλα έγιναν η ασπίδα της και τα βλέμματα των ξένων την πόναγαν περισσότερο από τις λέξεις. Αναρωτιόταν αν θα μπορούσε ποτέ να αισθανθεί ξανά όμορφη. Όλα άλλαξαν τη μέρα που γνώρισε έναν συμπονετικό κομμωτή που είχε ακούσει την ιστορία της. Δεν υπήρχε κρίση, ούτε οίκτος — μόνο καλοσύνη και αποφασιστικότητα. Με μια χειροποίητη περούκα, απαλό μακιγιάζ και τρυφερή ενθάρρυνση άρχισε το makeover. Λίγο-λίγο, η αντανάκλασή της αναγεννήθηκε. Όταν τελικά κοίταξε στον καθρέφτη, τα μάτια της γέμισαν θαυμασμό. Δεν έβλεπε πια μόνο ουλές. Έβλεπε θάρρος. Έβλεπε ελπίδα. Έβλεπε το όμορφο και δυνατό κορίτσι που πάντα ήταν — που της χαμογελούσε.