Ze ging zitten met een mix van zenuwen en verwachting, haar lange donkere haar rustte als een vertrouwde troost over haar schouders. Toen de tondeuse begon te zoemen, sloot ze haar ogen en voelde hoe elke lok naar beneden viel. In het begin was er aarzeling, zelfs een vleugje emotie, maar al snel veranderde dit in een rustige acceptatie.
Met elke beweging liet ze los — niet alleen haar haar, maar ook oude versies van zichzelf. Toen de transformatie voltooid was, opende ze haar ogen en zag in de spiegel een gedurfde, moderne look. Haar korte, stijlvolle kapsel straalde kracht en elegantie uit. Wat begon als een sprong van moed eindigde als een viering van heruitvinding.