De komiek stapte op krukken het podium van *America’s Got Talent* op nadat hij een blessure aan zijn achillespees had opgelopen, maar hij liet meteen zien dat niets hem ervan zou weerhouden het publiek te vermaken. In plaats van zijn blessure het moment te laten verpesten, gebruikte hij die zelfs als onderdeel van zijn humor, waardoor de jury en het publiek al snel moesten lachen.
Zittend achter een piano presenteerde hij een creatieve combinatie van stand-upcomedy en muziek. In plaats van simpelweg grappen te vertellen, gebruikte hij het keyboard om zijn verhalen tot leven te brengen. Zijn natuurlijke vertelkunst en muzikale talent maakten de auditie heel anders dan een traditionele comedyact.
Het grappigste deel kwam toen hij begon te praten over muziek in verschillende kerken. Met behulp van de piano demonstreerde hij op humoristische wijze de verschillen tussen muziekstijlen en de sfeer in zwarte en witte kerken. Zijn gezichtsuitdrukkingen, timing en wisselende pianoklanken veranderden de vergelijking in een hilarisch optreden dat het publiek bleef vermaken.
Naarmate de act verderging, werd er steeds harder gelachen. De jury genoot duidelijk van de ongebruikelijke combinatie van comedy, verhalen vertellen en pianospel. Wat een eenvoudige stand-uproutine had kunnen zijn, veranderde in een memorabele muzikale comedyact en liet zien dat hij mensen op meer dan één manier aan het lachen kon maken.
Aan het einde van de auditie had hij de hele zaal volledig voor zich gewonnen. Alle vier de juryleden stemden **“Ja”**, waardoor hij doorging in de competitie. Het was een grappige en originele auditie die bewees dat je soms alleen een piano, een geweldig verhaal en perfecte komische timing nodig hebt om een onvergetelijk moment te creëren.